De kloof overbrugd

1. De man in dure kleren,
in pracht en overdaad,
negeert wie vol met zweren
crepeert bij hem op straat.
Geen mens verzorgt zijn wonden
of reikt wat kruimels aan.
Alleen omringd door honden
ligt hij daar dood te gaan.

2. Zijn troost komt na het lijden,
op schoot bij Abraham.
De man van God gescheiden,
lijdt pijnen in de vlam.
Zijn hele aardse leven
heeft hij geluk gehad.
Nu is de rust gegeven
aan hem die niets bezat.

3. De rijke – nu de arme –
roept naar de overzij:
‘O vader, heb erbarmen,
sta mijn vijf broeders bij.
Wek Lazarus tot leven,
dat hij weer op zal staan,
om hun de kans te geven
dit lijden te ontgaan.’

4. Het antwoord klinkt: ‘Zij weten
wat Mozes heeft gezegd.
Ook hebben de profeten
Gods woorden uitgelegd.
Zij willen zich niet buigen
voor wat de Heer hun vroeg.
Niets zal hen overtuigen;
zijn woord heeft kracht genoeg.’

5. U, Jezus, wilde buigen,
U overbrugt de kloof.
Wij, levende getuigen,
wij volgen in geloof.
U vraagt ons uit te delen,
al zijn wij onbekwaam.
Uw woord wil harten helen;
wij spreken in uw naam.