Ik weet wel, Heer

1. Ik weet wel, Heer, dat U mijn herder bent
en dat U zegt dat niets mij zal ontbreken.
Mijn hele leven is bij U bekend.
Door groene weiden en langs stille beken
leidt U mij voort. Zo blijkt op elk moment
uw trouwe zorg voor mij in taal en teken.

2. Maar Heer, nu is het donker om mij heen.
De nacht is zwart; ik zie geen hand voor ogen.
Leidt U mij echt? Ik voel mij zo alleen.
Door pijn en droefheid loop ik neergebogen.
Ternauwernood blijf ik nog op de been.
Mijn levenslust lijkt wel voorgoed vervlogen.

3. Toch staat dit vast: U blijft mijn herder, Heer.
U bent nabij en kent mijn bange vragen.
Hoe donker ook, U brengt een ommekeer
en doet voor mij een nieuwe morgen dagen.
Ik vrees geen kwaad, omdat U altijd weer
mij als een lam dicht aan uw borst zult dragen.