Mijn bruid, mijn lusthof

Hij
1. Je bent zo mooi, vriendin, zo stralend;
je ogen baden in het licht.
Je haren golven, zachtjes dalend,
een waterval langs je gezicht.

2. Je zachte mond raakt mij vanbinnen,
een vuur door karmozijn omlijnd.
Je weet mijn hele hart te winnen,
wanneer je fonkellach verschijnt.

3. Je hals verheft zich met trofeeën,
als duizend schilden van een held.
Mijn blik bewondert tweelingreeën,
die weiden in een lelieveld.

4. Zodra de schaduwen gaan wijken,
ga ik de mirrebergen in.
Kom, laat mij naar je schoonheid kijken;
volmaakt ben jij, mijn hartsvriendin.

5. Ga mee, mijn bruid, verlaat de toppen,
daal van de Libanon naar mij.
Vlucht weg waar panters zich verstoppen,
het brullen van de leeuw voorbij.

6. Mijn bruid, je blik heeft mij betoverd;
je liefde overtreft de wijn.
Mijn hart is door je geur veroverd,
geen balsem kan zo heerlijk zijn.

7. Je lippen schenken melk en honing;
je kleding geurt naar Libanon.
Jij bent een rustplaats voor je koning,
een tuin, een afgesloten bron.

8. Uit jou ontspruit een hof met bomen,
saffraan en nardus, geurig kruid.
Jij laat het levend water stromen;
een bergbeek bruist de rotsen uit.

Zij
9. Laat noordenwind met kracht ontwaken,
waai door mijn lusthof, zuidenwind.
Mijn liefste mag de vruchten smaken,
die hij in mijn oase vindt.