O hoofd vol bloed en wonden

1. O hoofd vol bloed en wonden,
hoe pijnlijk alle hoon;
bespottelijk omwonden
met deze doornenkroon.
U, Jezus, die gesierd werd
met hoogste eer en pracht,
hoe laag en mensonterend;
ik groet U stil en zacht.

2. Uw waardige verschijning,
geliefd als morgenlicht,
wekt nu ons medelijden,
die spuug in uw gezicht.
Welk licht heeft ons bedrogen,
dat wij U zo zien staan?
De lichten van uw ogen,
wie heeft ze uitgedaan?

3. Als ik zal moeten sterven,
laat mij dan niet alleen,
als ik de dood moet erven,
blijf heel dicht om mij heen.
Als ik het allerbangst ben,
te bang om sterk te zijn,
haal mij dan uit mijn angsten,
Heer, door uw angst en pijn.