De tijd van oogsten is nabij

<p>De tijd van oogsten is nabij<br />en kuil en wijnpers wachten.<br />De landheer stuurt zijn knecht tot mij<br />aan wie hij &rsquo;t land verpachtte.<br />Heb ik de vruchten afgestaan -<br />of mij in woede laten gaan,<br />zodat de knecht moest vluchten?</p> <p>De landheer zond in zijn geduld<br />opnieuw een aantal boden.<br />Is deze groep ook door mijn schuld<br />geteld onder de doden?<br />Heb ik zijn dienaars omgebracht,<br />zijn liefdevolle vraag veracht<br />om hem de vrucht te geven?</p> <p>N&oacute;g was hij zijn geduld niet kwijt:<br />Hij heeft zijn zoon gezonden.<br />&ldquo;Ze zullen in halsstarrigheid<br />mijn kind toch niet verwonden?&rdquo;<br />Maar zelfs zijn eigen vlees en bloed<br />ging dood en lijden tegemoet<br />en werd als Heer verworpen.</p> <p>De tijd van oogsten is nabij<br />de volheid is gekomen.<br />De landheer zond zijn zoon voor mij -<br />heb ik hem aangenomen?<br />Hij daalde uit de hemel neer,<br />door krib en kruis geen koningseer -<br />heb ik hem aangebeden?</p> <p>Ik dank u dat u anders bent<br />en dat u wilt vergeven.<br />U bent de steen, het fundament<br />van mijn oneindig leven.<br />De vruchten die mijn wijngaard draagt,<br />zal ik u, zelfs nog voor u vraagt,<br />met beide handen geven!&nbsp;</p>

Tekst: Jan Pieter Kuijper

De tijd van oogsten is nabij
en kuil en wijnpers wachten.
De landheer stuurt zijn knecht tot mij
aan wie hij ’t land verpachtte.
Heb ik de vruchten afgestaan -
of mij in woede laten gaan,
zodat de knecht moest vluchten?

De landheer zond in zijn geduld
opnieuw een aantal boden.
Is deze groep ook door mijn schuld
geteld onder de doden?
Heb ik zijn dienaars omgebracht,
zijn liefdevolle vraag veracht
om hem de vrucht te geven?

Nóg was hij zijn geduld niet kwijt:
Hij heeft zijn zoon gezonden.
“Ze zullen in halsstarrigheid
mijn kind toch niet verwonden?”
Maar zelfs zijn eigen vlees en bloed
ging dood en lijden tegemoet
en werd als Heer verworpen.

De tijd van oogsten is nabij
de volheid is gekomen.
De landheer zond zijn zoon voor mij -
heb ik hem aangenomen?
Hij daalde uit de hemel neer,
door krib en kruis geen koningseer -
heb ik hem aangebeden?

Ik dank u dat u anders bent
en dat u wilt vergeven.
U bent de steen, het fundament
van mijn oneindig leven.
De vruchten die mijn wijngaard draagt,
zal ik u, zelfs nog voor u vraagt,
met beide handen geven! 

Informatie

Melodie: Ik kniel aan uwe kribbe neer
Bijbelgedeelte: MatteĆ¼s 21:33-45
Tekst: Jan Pieter Kuijper

Video-opname

Van dit lied is nog geen video-opname beschikbaar. Kunt u goed zingen en wilt u een opname maken? Stuur dan de geluidsopname in naar info@dichtbijdebijbel.nl en wellicht wordt uw opname op YouTube geplaatst.

Abonneer op het YouTube kanaal:


© Dicht bij de Bijbel
Alle rechten voorbehouden

© 2017 Dicht bij de Bijbel
Webontwikkeling: m&m web-it