RD: Een gedicht als een spiegel
Reformatorisch Dagblad | Mirjam van der Sleen | Beeld: RD, Anton Dommerholt
Hij schrijft het liefst ambachtelijk. Dat betekent voor hem: strenge regels voor zijn verzen. Dat sommigen zijn gedichten daarom wegzetten als traditioneel, kan dichter Arie Maasland (49) steeds minder schelen. Recent verscheen zijn vierde bundel, "Weerspiegeld".
Hoe voelde David zich toen Saul hem wilde doden? Wat ging er door de vrouw heen die de voeten van Jezus waste en ze afdroogde met haar haren? In zijn vierde dichtbundel, "Weerspiegeld", kruipt Maasland in de huid van bekende en minder bekende mensen uit de Bijbel.
De gedichten zijn bedoeld om je als lezer aan te spiegelen. Anders dan eerdere bundels heeft "Weerspiegeld" geen duidelijk pastorale strekking. Dat zit hem onder meer in de keuze voor de personages: ook de dwaze bouwer krijgt een gedicht, iemand die bepaald geen voorbeeldfiguur is. Maasland heeft dat bewust gedaan. „Ik wil niet moralistisch zijn, maar wel een boodschap overdragen. Wat die boodschap is, mag de lezer in deze bundel meer dan ooit zelf bepalen."
Waar komt het idee voor deze bundel vandaan?
„Ik wilde graag gedichten schrijven vanuit het perspectief van Bijbelse personages. Mijn bedoeling was om in ieder gedicht een gelaagdheid te leggen, om zo te schrijven dat een lezer van nu zich erin kan inleven. Het moesten geen standaard pastorale gedichten worden. Dat zijn vroege geloofsuitingen. In mijn bundel zitten ook gedichten vanuit het perspectief van personen die helemaal niet voorbeeldig zijn."
Hoe verhoudt deze bundel zich tot uw eerdere werk?
„Ik zou niet willen zeggen dat mijn vorige bundels prekerig waren. Wel hebben de gedichten in mijn vorige bundel, 'Alleen Uw liefde laat mij leven', een duidelijker strekking. De bedoeling blijft in deze bundel impliciter. Poëtisch bezien vind ik dat eigenlijk sterker. Ik wil niet zeggen dat ik nu beter ben dan toen ik die eerdere bundel schreef, maar bij dit concept voel ik me wel beter thuis."
In de bundel staan Bijbelse figuren centraal. Door over hen een gedicht te schrijven, geeft u uw eigen interpretatie aan een Bijbelverhaal. Kan dat wel?
„Ik probeer inhoudelijk aan te sluiten bij het Bijbelgedeelte, maar de betekenis voor de lezer nu is voor mij belangrijker. In het gedicht over David, 'Wachten op God', bedoel ik niet te zeggen dat David het allemaal zo gedacht heeft over Saul. Ik weet natuurlijk niet wat er door hem heen gegaan is. In die zin is het projectie. Maar je zou kunnen zeggen: dit gedicht verwoordt de mogelijke gedachten van iemand die voor een ethisch dilemma wordt geplaatst. Dat werd David ook: hij kon Saul vermoorden, of dat niet doen. Impliciet is de vraag dan aan de lezer: wat zou jij doen als je in zo'n situatie zat? Eigenlijk is het de toepassing van het Bijbelgedeelte."