De winter is voorbij

Hij
1. Vol luister komt een lelie uit de knop,
waar scherpe distels in de zon verdrogen.
De schoonheid van mijn liefste vult mijn ogen;
zij richt zich sierlijk uit de dorens op.

Zij
2. Ik ben de hitte van de zon ontvlucht,
om in de schaduw van mijn lief te komen,
mijn appelboom, de mooiste van de bomen.
Ik proef de zoetheid van zijn rijpe vrucht.

3. Hij nodigt mij en neemt mij bij de hand.
Ik drink met hem de allerbeste wijnen.
Hij laaft mijn ziel met appels en rozijnen.
Mijn hart is door de liefde overmand.

4. Mijn hoofd komt op zijn linkerarm tot rust.
Ik voel de warmte van zijn sterke handen.
Vriendinnen, laat de liefde niet ontbranden,
voordat zij zelf de harten wakker kust.

Zij
5. Daar komt mijn lief, hij springt van top naar top.
Hij huppelt als een hertje door de weide,
verrukt door het ontluikend jaargetijde.
Hij tuurt naar binnen, roept mij, zoekt mij op.

Hij
6. Sta op, vriendin, de winter is voorbij.
De zang breekt los, de jonge ranken geuren.
De eerste bloemen gaan het veld al kleuren.
Mijn allermooiste, kom, ga mee met mij!

7. Mijn lieve duif, verscholen in de kloof,
laat mij je zien, laat mij je zangstem horen.
Vang met mij vossen die de bloei verstoren:
ze knagen aan de ranken en het loof.

Zij
8. Mijn liefste is van mij en wij zijn één.
Hij weidt omringd door lelies tot het schijnen
van ochtendzon het duister laat verdwijnen.
Spring als een hert over de bergen heen!