Ik roep U aan

1. Ik roep U aan, maar het blijft angstig stil.
Ik schreeuw het uit, maar U laat zich niet horen.
Dringt tot U door wat ik U zeggen wil?
Slaapt U misschien en mag geen mens U storen?
Ik hoor alom gehuil, geschreeuw, gegil.
Waar bent U toch? Help ons zoals tevoren.

2. De wereld is vol tirannie en strijd.
Nog even en uw schepping gaat te gronde.
U hoort toch wel hoe alles kreunt en lijdt?
Bent U zo woedend over onze zonden?
Hebt U nog ruimte voor barmhartigheid?
Wordt er ontferming nog bij U gevonden?

3. Ik roep U en blijf op de uitkijk staan.
Wanneer komt U mij nu eens antwoord geven?
Maar daar bent U; hoopvol hoor ik U aan.
U zegt: 'Let op en lees wat staat geschreven:
wie onrecht doet, zal voor altijd vergaan,
maar wie in Mij gelooft, zal eeuwig leven.'

4. Vergeef mij toch mijn ongeloof, mijn Heer.
Ik was U kwijt en maakte U verwijten,
vergat dat U met wijs beleid regeert
en wie U haten in het stof laat bijten.
Geef mij geduld zodat ik accepteer
dat ik uw wegen niet hoef te begrijpen.

5. Uw trouw en goedheid, Heer, verheugen mij.
U bent mijn God; ik blijf in U geloven.
Al loopt geen schaap, geen koe meer in de wei,
al zal men mij van wat ik heb beroven,
al moet ik zuchten onder slavernij,
nochtans zal ik met hart en ziel U loven.

6. Maar als dat op een dag niet langer gaat
en angst en twijfel mij toch weer bespringen,
als mijn vertrouwen ooit op breken staat
en ik geen loflied meer voor U kan zingen,
houd mij dan staande, lieve Heer, en laat
andere stemmen zingend mij omringen.