Petrus, rotsman

1. Leg in mijn hart een fundament,
de eerste steen
van liefde, Heer, die U erkent
als schepper God,
als sterke rots
en voeg me bij de mensen om U heen.

2. Ik was een onbehouwen steen,
een ruwe bonk,
maar Jezus liep niet langs me heen,
Hij nam me mee
daar bij de zee.
De beitel van zijn woord sloeg vonk na vonk.

3. Dat Jezus de Messias is,
de Zoon van God,
heb ik gezien, heb ik gezegd.
Petrus, zei Hij,
je bent een kei
en mijn gemeente staat op deze rots.

4. Ik klom de boot uit, overboord
toen Hij het zei,
en wandelde op golven voort
van ongeloof
tot aan geloof,
want zinkend wist ik zeker: Hij redt mij.

5. Hij sprak van lijden, maar ik riep:
nee Heer, dat niet.
Hij zei: satan, ga achter mij,
jij bent voor God
een struikelblok
als je alleen maar mensendingen ziet.

6. Leef bij het kostbare geloof
dat God ons geeft:
de Heer die opstond uit de dood
brengt steen voor steen
zijn volk bijeen.
U, Jezus, bent verrezen en U leeft.

7. Heer, wees de bodem en de rots
van mijn bestaan
en laat mij samen met uw volk
een eenheid zijn,
gemeente zijn,
een levend huis op aarde voor uw naam.