Samaritaanse vrouw

1. Bij de Jakobsbron
stond ik dorstig in de zon
op het middaguur der schaamte.
Waar Hij, vreemd genoeg,
mij, een vrouw, om water vroeg,
mij, Samaritaanse.

2. Als je wist, sprak Hij,
van Gods gave, jij zou Mij
nu om levend water vragen.
Water dat Ik geef
lest je dorst zolang je leeft,
laaft je alle dagen.

refrein
Wij horen helder het geluid
van levendmakend water.
Kom, schenk uw woord als water uit,
vervul ons met genade.

3. Als een springfontein
zal dit water in je zijn,
de vervulling van verlangen.
Kruik, wat klink je hol,
met je buik van leegte vol.
Breek om te ontvangen.

4. Meer dan Jakob, Gij
die uw bron ontsluit voor mij,
laat uw zegeningen stromen.
Christus die mij drenkt
en mij levend water schenkt,
laat mij tot U komen.
refrein